Formacja
Wstępując do Zgromadzenia i składając profesję zakonną, zobowiązujemy się dążyć przez całe życie do coraz pełniejszej i doskonalszej miłości Boga i bliźniego.
Wiemy, że tylko z łaski Boga jesteśmy tym, czym jesteśmy, bo to Bóg pierwszy nas umiłował i wybrał, a naszym zadaniem jest stałe dążenie, by jak najlepiej odpowiedzieć na skierowane do nas powołanie, aby łaska Jego nie była w nas bezskuteczna.
Narzędziem i pomocą w tym rozwoju jest wychowanie i samowychowanie poprzez formację ludzką, chrześcijańską i zakonną w duchu Zgromadzenia. Zmierza ono do ukształtowania dojrzałej osobowości, której wszystkie siły i działania będą oddane na służbę Bogu zgodnie z powołaniem naszego Zgromadzenia.
Pokładając ufność przede wszystkim w działaniu Opatrzności, unikamy sztucznych metod wychowawczych. Wychowanie i samowychowanie nie jest oderwane od życia, ale wykorzystywane są okoliczności i obowiązki, przez które Bóg prowadzi każdą siostrę z osobna.
Formacja zakonna obejmuje trzy zasadnicze etapy tzw. formacji początkowej - postulat, nowicjat i juniorat, które rozpoczynają proces wychowania. W tym szczególnym czasie przygotowania siostry postulantki, nowicjuszki i juniorystki coraz głębiej poznają piękno oraz trudy życia zakonnego uświadamiając sobie, że życie to wymaga całkowitego daru z siebie…
W miarę upływu lat, akcent z wychowywania nas przez innych przesuwa się na samowychowanie, na osobistą odpowiedzialność za swój własny rozwój, a także – choć w różnej formie – za rozwój innych sióstr. Okres ten obejmuje tzw. formację ciągłą, czyli stałą odnowę obejmującą wszystkie sfery życia. Dlatego formacja zakonna nie kończy się nigdy – trwa aż do spotkania z Oblubieńcem w wieczności…
Narzędziem i pomocą w tym rozwoju jest wychowanie i samowychowanie poprzez formację ludzką, chrześcijańską i zakonną w duchu Zgromadzenia. Zmierza ono do ukształtowania dojrzałej osobowości, której wszystkie siły i działania będą oddane na służbę Bogu zgodnie z powołaniem naszego Zgromadzenia.
Pokładając ufność przede wszystkim w działaniu Opatrzności, unikamy sztucznych metod wychowawczych. Wychowanie i samowychowanie nie jest oderwane od życia, ale wykorzystywane są okoliczności i obowiązki, przez które Bóg prowadzi każdą siostrę z osobna.
Formacja zakonna obejmuje trzy zasadnicze etapy tzw. formacji początkowej - postulat, nowicjat i juniorat, które rozpoczynają proces wychowania. W tym szczególnym czasie przygotowania siostry postulantki, nowicjuszki i juniorystki coraz głębiej poznają piękno oraz trudy życia zakonnego uświadamiając sobie, że życie to wymaga całkowitego daru z siebie…
W miarę upływu lat, akcent z wychowywania nas przez innych przesuwa się na samowychowanie, na osobistą odpowiedzialność za swój własny rozwój, a także – choć w różnej formie – za rozwój innych sióstr. Okres ten obejmuje tzw. formację ciągłą, czyli stałą odnowę obejmującą wszystkie sfery życia. Dlatego formacja zakonna nie kończy się nigdy – trwa aż do spotkania z Oblubieńcem w wieczności…