Ks. Tadeusz Fedorowicz

 
NA PAPIERZE I W SERCU
 
Listy Ojca Świętego Jana Pawła II do Ks. Tadeusza Fedorowicza

tl_files/images/publikacje/Na papierze i w sercu.jpg
„Próbują mnie zrozumieć od zewnątrz a mnie można zrozumieć tylko od wewnątrz” - te słowa Ojca Świętego Jana Pawła II zanotował George Weigel w jednej z rozmów, które prowadził z Ojcem Świętym pisząc jego biografię.
 
Mamy prawo sądzić, że wśród tych, którzy starali się rozumieć Papieża „od wewnątrz”, a przynajmniej, towarzyszyć mu, z delikatnością i dyskrecją, w tym co najgłębsze i najbardziej osobiste, był ks. Tadeusz Fedorowicz (...).

Obaj – Ojciec Święty i ks. Tadeusz – napisali słowa świadczące o łączącej ich przyjaźni, o głębokim porozumieniu w sprawach trudnych i delikatnych, a nawet w tym, co niemal niewyrażalne. (...)

Obaj kapłani spotykali się przelotnie kilka razy, począwszy od roku 1950, ale więź bliskiej znajomości i porozumienia nawiązali dopiero w 1959 r., w następstwie spotkania na Jasnej Górze, w czasie dorocznych rekolekcji dla Episkopatu Polski, które w tamtym roku, na prośbę Ks. Prymasa  Wyszyńskiego, poprowadził Ks. Tadeusz. Napisał on w swoim wspomnieniu: „W czasie tych rekolekcji ks. bp Wojtyła poprosił mnie o rozmowę, odbyła się w czasie spaceru w ogrodzie Klasztoru”. Tak zaczęła się bliska znajomość i przyjaźń.
 
 (wybrane fragmeny Wstępu)
 
  
Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebni Krzyża, Laski 2011

 

MISERICORDIAS DOMINI IN AETERNUM CANTABO
zapiski kleryka z lat 1935 - 1936
  ks. Tadeusz Fedorowicz
tl_files/images/publikacje/Zapiski kleryka.jpg Oba dokumenty (pierwszy to zeszyt zawierający zapiski kleryka Tadeusza Fedorowicza, spisane w latach 1935-1936; drugi to jego postanowienia podjęte po rekolekcjach w kwietniu 1935 r.) stanowią bardzo cenny materiał nie tylko dla tych, którzy osobiście znali ks. Tadeusza. Ukazują one bowiem kształtowanie się postaw wiary, drogi życia i powołania każdego chrześcijanina, zwłaszcza kapłana. Oby te nieznane powszechnie dokumenty pomogły kapłanom i wiernym świeckim w przeżywaniu pełni chrześcijaństwa na drogach życiowych powołań.
  abp Kazimierz Nycz (fragment Wprowadzenia)
 

 

Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, Laski – Warszawa 2010


 

 

 
 
LISTY
 
Matka Elżbieta Róża Czacka, Ojciec Władysław Korniłowicz,
Ksiądz Tadeusz Fedorowicz, Ksiądz Aleksander Fedorowicz

tl_files/images/publikacje/Listy M.Cz. O.W.K. O.T.W. ks. A.F.jpg
Zbiór Listów wydany na stulecie urodzin ks. Tadeusza Fedorowicza (1907-2007) zawiera zachowaną w archiwum Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża korespondencję braci, księży Tadeusza i Aleksandra Fedorowiczów z twórcami Lasek – Matką Elżbietą Różą Czacką i Ojcem Władysławem Korniłowiczem.
 
Listy, choć nie jest ich wiele stanowią cenny przyczynek do historii Dzieła w trudnych latach, tuż po zakończeniu II wojny światowej, ale przede wszystkim ukazują głębokie zrozumienie, szacunek i wzajemną troskę łączącą cztery wybitne osobowości, którym dane było spotkać się wokół Dzieła Lasek.
 
„Ludzie święci zawsze się gdzieś spotykają, jedni drugich szukają i znajdują” – taką myśl zapisał ks. Tadeusz Fedorowicz w swojej książce Drogi Opatrzności Bożej. Publikowane listy w pełni tę prawdę potwierdzają.
 
 
Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża
Laski-Warszawa 2007
 
   
 
BEZ CIENIA GORYCZY

tl_files/images/publikacje/Bez cienia goryczy.jpg
Bez cienia goryczy to szkic o ks. Tadeuszu Fedorowiczu (1907 – 2002), przyjacielu wielu znakomitych rodaków, a także ludzi młodych – bo nie odgradzał się żadną barierą i gotów był pochylić się nad każdym.

Można najkrócej powiedzieć, że był kapłanem mądrości serca i pełnym heroizmu świadkiem Boga Miłosiernego.

Jego krótka sentencja:
„Jesteś Panie
Dziękuję
Przepraszam
Bądź wola Twoja”
streszcza postawę życiową człowieka, który stoi w obliczu Boga.

Ukazywał ciepło Bożej Miłości, która umożliwia człowiekowi przetrwanie chwil trudnych i najtrudniejszych, kiedy w naszych cierpieniach i trudnościach opieramy się o Krzyż Chrystusa. Ukazywał przykład, jak wprowadzać pokój w swoje otoczenie i twórczo wykorzystywać talenty również dla dobra innych. Uśmiechał się, nawet, gdy mu było trudno, i zachęcał do godnego życia, możliwego także w najskromniejszych warunkach. Przekonywał, że dobro zwycięży ostatecznie i całkowicie dzięki Ofierze i Zmartwychwstaniu Chrystusa. Cenił rozumne wybory – całkowicie przy tym zawierzając Opatrzności.

 
Księgarnia Świętego Wojciecha – Poznań, 2005
 

DROGI OPATRZNOŚCI

 

Ks. Tadeusz Fedorowicz

tl_files/images/publikacje/Drogi Opatrznosci.jpg Niech mi będzie wolno wspomnieć w tym miejscu znaną w Polsce postać ks. Tadeusza Fedorowicza, któremu osobiście wiele zawdzięczam jako kierownikowi duchowemu.
Ks. Fedorowicz, będąc młodym kapłanem Archidiecezji Lwowskiej zgłosił się do swojego Arcybiskupa z prośbą o pozwolenie, aby mógł wyjechać z transportem Polaków deportowanych na Wschód. Arcybiskup Twardowski udzielił zezwolenia i ks. Tadeusz Fedorowicz mógł spełnić tę kapłańską misję wśród rodaków rozsianych na terenach Związku Radzieckiego, a zwłaszcza w Kazachstanie. Niedawno opisał tę swoją tragiczną epopeję w ciekawej książce.
 
Jan Paweł II
(w Dar i Tajemnica – 1996 r.)
 

Norbertinum, Lublin 2005