ludzie Lasek

	LUDZIE LASEK

	Przyzwyczajeni do myśli, że historia składa się z wielkich wydarzeń, nie dostrzegamy tego, że ma ona swój nurt podskórny, niewidoczny, albo zgoła wyglądający na to, że toczy się poza życiem bieżącym. Jeśli Laski, dla każdego, kto się z nimi zetknął stają się powodem do zastanowienia, to także dla tego, że są zaprzeczeniem powierzchownego sądu o tym, jaki sens dla kultury i historii ludzkiej mają dzieła ciche, skromne i niewidoczne. Trudno na taką drogę wejść; trudniej na niej wytrwać konsekwentnie, ale może najtrudniej tak ją ukształtować, by – nie przestając być sobą – była ona związana z życiem społeczeństwa i narodu, a nie czymś z jego ubocza. Laski są cząstką chrześcijaństwa i cząstką Polski, uformowaną przez cierpienie i przez otwartość wobec ludzi; są jednym z tych miejsc na świecie, którym dane było i jest – być dla innych znakiem na drodze.
	Tadeusz Mazowiecki
	Biblioteka „WIĘZI” - Warszawa 2000

	PEŁNY WYMIAR listy przyjaciół
	Aleksander Fedorowicz, Tadeusz Fedorowicz, Stefan Swieżawski, Karol Wojtyła
	Życie przez kilkadziesiąt lat w miarę regularnie zapisywane – jak w tych listach – przekształca się w literaturę. (...) Opowieść, która się z nich wyłania ukazuje, jak jej współtwórcy przez całe swoje życie dużą wagę przywiązywali do rozpoznania podobieństwa między wypełniającą całość dziejów wolą Boga a najpiękniejszym kształtem życia człowieka. Przez prawie osiemdziesiąt lat trwała przyjaźń między Stefanem Swieżawskim a ks. Tadeuszem Fedorowiczem. W latach młodzieńczych żywiła się marzeniem o gruntownej przemianie Kościoła – a poprzez Kościół – świata. w latach dojrzałych i sędziwych – wdzięcznością za jego urzeczywistnienie. (...) Fakt, że związany z obu przyjaciółmi polski kapłan, (Karol Wojtyła) – a od pewnego momentu hierarcha – stanął na czele Kościoła powszechnego na przełomie tysiącleci, ma znaczenie, bez którego trudno byłoby dotrzeć do „pełnego wymiaru” ich życia, a także do „pełnego wymiaru” tej pięknej odmiany polskiego katolicyzmu, jaką oni wspólnie reprezentują.
	Andrzej Dobrowolski (fragment z wprowadzenia)
	Biblos, Tarnów 2002

	KARTKI Z CMENTARZA
	Teresa Cwalina
	Kartki z cmentarza, słowo po słowie, cytat po cytacie, prowadzą niezwykłymi ścieżkami ludzi, którzy w najtrudniejszych chwilach potrafili zachować godność i heroizm, oddawali się na służbę zwłaszcza osobom cierpiącym, z imponującą prostolinijnością. Dostrzegamy, jak wielkie bogactwo kryje się w biografiach (...). Odsłaniają nieznane dotąd szczegóły z życia bywalców Lasek, szczególnie artystów, pisarzy, poetów, takich jak na przykład Jerzy Zawiejski czy Miron Białoszewski. Sprawiają, że coraz częściej zastanawiamy się nad konieczną symbiozą życia i śmierci; chcemy, żeby nasza słaba doczesność wydawała obfite plony.
	ks. Jan Sochoń
	Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, Warszawa – Laski 2010