Matka Elżbieta Róża Czacka - biografia
| BLASK PRAWDZIWEGO ŚWIATŁA | |
|
Michał Żółtowski
|
|
![]() |
Książka Blask prawdziwego światła
nawiązuje do słów Matki Elżbiety Czackiej, która uważała, że założone
przez nią Dzieło ma wychowywać elitę niewidomych, zdolnych do ukazania
widzącym – ślepym duchowo – właśnie owego „blasku” czyli prawdziwego
sensu życia, systemu wyższych wartości. Niewidomi dokonuje tego swą
postawą, przykładem, kulturą i akceptacją kalectwa. W osobowości Matki Założycielki uderzają wielkie kontrasty. Wątłego zdrowia, z mężna i nieustraszona, wrażliwa na piękno, lecz umiejąca zrezygnować z ukochanej muzyki, czuła i dobra, a równocześnie stanowcza. Rozumna i uporządkowana, ale nieoczekiwana w decyzjach, rozmodlona, a dostrzegająca potrzeby materialne otoczenia, doskonała organizatorka, stawiająca wysoko teoretyczne podstawy pracy dla niewidomych. |
| Lublin 1999 |
Matka Elżbieta Róża Czacka - pisma
NOTATKI Pisma tom I | |
redakcja naukowa Maria Prussak | |
![]() | Pierwszy tom pism Matki Elżbiety Czackiej (1876-1961), (...) publikujemy na podstawie jej własnych notatek zapisywanych samodzielnie na czarnodrukowej maszynie w latach 1927-1934. Spośród wieku zapisków, sporządzanych w tych latach niemal codziennie, jest to część najbardziej osobista, z czasem ustępują sprawy mniej ważne, zostaje dziennik mistyczny. "Notatki" nie były za życia Matki redagowane, przepisywane i udostępniane do czytania. Dzięki temu zachowały się w takiej postaci, w jakiej pozostawiła je autorka. W porównaniu z innymi pismami Matki Elżbiety Czackiej najpełniej oddają jej język, kształt i rytm zadań, wędrówkę myśli, szukanie słów, które byłyby w stanie wyrazić to, co w istocie niewyrażalne. |
Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefena Wyszyńskiego, Warszawa - 2006 | |
|
DYREKTORIUM
Pisma tom II
|
|
|
redakcja naukowa Maria Prussak
|
|
![]() |
Tom drugi Pism Matki Elżbiety Czackiej - "Dyrektorium" "jest dokumentem niezwykłym. Osobne zapiski, uporządkowane w kilka bloków tematycznych (Podstawy życia; O charakterze Dzieła; Zgromadzenie Sióstr FSK),
powstające równolegle, mają zróżnicowany charakter. Autorka posługuje
się formą osobistej notatki, czasem o bardzo kameralnym charakterze,
ściszonym intymnością wynikającą z sytuacji samotnej refleksji
(dokonywanej w samotności), ale układa też zasady postępowania dla
sióstr, formułuje wskazówki, sugestie i nakazy, posunięte nieraz aż do
groźby usunięcia ze Zgromadzenia osób przekraczających te zasady;
wchodzi nawet w sytuację dialogu, by znowu wrócić do rozmowy ze sobą.
Rozmowy, której tematyka tylko na pozór zamyka się w przestrzeni znanej
w historii polskiej duchowości. To znaczy polskiej kultury, pod nazwą
Laski. Być może to „błogosławiona ułomność” Założycielki Lasek prowadzi
do tej szczególnej atmosfery, jaka panuje w tekście "Dyrektorium".
Czyta się dobrze, powiedziałbym nawet, że
jest w lekturze pasjonujące. Bo w tym przypadku trafiamy na sytuację,
która nieczęsto się zdarza przy czytaniu tak konkretnie ukierunkowanej
wypowiedzi, która od początku miała spełniać określone zadania wewnątrz
Zgromadzenia i Dzieła (Lasek) – tekst odnosi się do nas, nie jest
wyłącznie o niewidomych, o Zgromadzeniu, o posłudze sióstr, lecz ma
walor bezsprzecznej aktualności dla każdego człowieka. Zarówno dla
tych, którzy świadomi są osadzenia ośrodka w Laskach w przestrzeni
Kościoła i konkretnej historii, jak dla wszystkich pozostałych, przed
którymi Matka Czacka otwiera nowy świat.
|
| (z recenzji wydawniczej) | |
|
Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa - 2007
|
|
O NIEWIDOMYCH
Pisma - tom III
|
|
|
redakcja naukowa Maria Prussak
|
|
![]() |
Pisząc
o tym, jak opiekować się osobami niewidomymi od ich najwcześniejszych
lat, Matka Elżbieta Czacka przypomina o czymś bardzo ważnym - o
indywidualnym podejściu do każdego człowieka; o tym, że trzeba mu
towarzyszyć w taki sposób, by mógł "dać całą swoją miarę", a pomagać
tylko w tym, czemu sam nie podoła. W przeciwnym razie pomoc drugiemu
człowiekowi może prowadzić do ograniczenia jego wolności. Wychowanie w
rozumieniu Założycielki Dzieła Lasek jest prowadzeniem do samodzielności
"pod naszą czujną opieką". Największym dramatem nie jest fizyczna
niesprawcność, ale ubóstwo ducha i wyobraźni, które - jeśli nie znajdą
treści pozytywnych - budują świat złudzeń i szukają zaspokojenia w tym,
co złe i dla nich szkodliwe. Tylko człowiek samodzielny i ciekawy świata
umie odróżnić dobro od zła i wybierać dobro.
Książka "O niewidomych" przypomina
prawdy istotne, znacznie przekraczające wąskie ramy tyflologii. Matka
Elżbieta Czacka wie, że o wychowaniu trzeba mówić w szerokiej
perspektywie porządku nadprzyrodzonego, bo wiara jest dla wychowanka
darem najważniejszym.
|
| Maria Prussak | |
|
Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa - 2008
|




